Det har jo blitt spreidd mykje skit om UNESCO og at folka som bur i slike kommunar ikkje liker seg. Derfor er det på sin plass å vise til saker der det blir motbevist. Her sak saksa frå Arbeidets Rett 16.mai 2011:

Fine sitat kan nemnast i fleng:

Vi har alltid levd med verdensarven og vet ikke hvordan det er å leve uten. Vi er veldig stolte av den, men kan ikke helt definere hva vi er stolte av.

Å bevare verdensarven er å bevare oss selv.

Vi har sammen kommet fram til at bevissthet, tilhørighet og kunnskap er nøkkelen.

Og slik kan ein altså ha det på ein verdensarvstad. Tenk det.

Du veit dei sommarkveldane du berre har lyst å vere ute heile natta. Likevel finst det ingen grunn som kan halde deg ute. Du legg deg, men du får ikkje sove. Og så høyrer du lydar rett utafor vindauget. Ein ung gutt og ei jente i kvit sommarkjole. Og du høyrer korleis han sjekker henne opp ved å skryte av kjolen, seie ho er så fin og etter ho er ferdig med røyken, luktar han ho i naken og insisterer på at ho ikkje luktar vondt i det heile tatt. At ho derimot luktar det beste i heile verda. Ein slik kveld. Du veit, slike kveldar finst det ikkje mange av. Men eg har det på film.